بادهای بهاری سخت وزیدن آغازیده اند،
و امید را مثل باران در دل ها می کارند،
و باز دل ها را متوجه شادی و طراوت می کنند،
اما مدت هاست که از بهار جز نامی نمانده است،
بهارها می آیند و دیری نپاییده می روند،
نامی می آید و دل و احساسی را با خود می برد،
البته خدا را چه دیده ای، شاید،
شاید اینبار در پس این باد و نسیم خوش،
بهاری از جنس بهار خفته باشد،
نمی دانم،
شاید در پس این بادِ آرزوها،
بختِ سبزی نهفته است،
و من نمی دانم آیا،
باز هم کلاغی سیاه
"آرزو های ما را سیاه خط خواهد کشید؟!"
