اسیر و سرگردان
نمی خواهم؛ و یا اینکه، نه بتوانم،
که تا من بشکنم این قالب تنگُ اسارتبار،
اسیر قالبم اکنون،
ریشه هایم سخت بسته است بر این قالب،
ولی دل، کنده از این قالب تنگُ، تاریک و دهشتناک،
و من را بایدم، رفتن،
و اکنون من میان برزخ رفتن، و این ماندن گرفتارم،
نه دل را می توانم داد، نه دل کندن میسر باشدم دل را،
نه سوادی سکوتی سخت، نه فریادی که بنیان کن،
میان رفتن و ماندن گرفتار آمدم بی حس،
نه تاب ماندنم باشد، نه تاب رفتنم یکسر،
و اکنون من میان آسمانی، پر از حیرانی و تشویش،
شدم سرگردان این ماندن،
و یا رفتن از این قالب،
به نظم درآمده در 23 مهرماه 1398
# ترجمه متن روی تصویر پست:
همیشه برایم جالب بوده است که بدانم، چرا پرندگان در یک مکان می مانند، درحالی که می توانند به هر جای جهان که بخواهند پرواز کنند، سپس این سوال را از خود نیز دارم. (هارون یحیی)
