دوست دارم زنده بمانم و فرصت دیدن بیشتری را بیابم، اما چه کنم که شمشیر بدستی به نام مرگ، دنبالم کرده و در پسم میدود، و به عجله ام می اندازد تا حتی از دیدن و لذت بردن از آنچه در آن غرقم نیز بازم دارد. مرگ اندیشی با ما این چنین کرد، حال آنکه باید لذت زندگی را چشید.
ناقوس دمادم مرگ، ما را دچار ندیدن، و دوری از لذت زندگی می کند
به اشتراک بگذارید
آخرینها از مصطفی مصطفوی
- آیا کشتار، جنایت و ویرانی را برای خاورمیانه پایانی هست؟
- مکانیسم و ساختار رفتار جریان یکدست ساز و خالص ساز از دیدگاه اندیشمند هندی
- «وقتی به صبر سنگ نگاه میکنم، میبینم که قدرت واقعی در مسابقه با زمان نیست؛ بلکه به سادگی تحمل کردن، و شکل دادن به جهان در سکون است» ویکتور فرانکل
- جنگ امریکا/اسراییل با ایران، و فرصتی در برهوت تهدیدها
- نوبت به نوبت، از ما نیز، این موج بگذرد
