چاپ کردن این صفحه

جنگ امریکا/اسراییل با ایران، و فرصتی در برهوت تهدیدها
مطلب ویژه

08 تیر 1405
Author :  
کاریکاتور رسانه امریکایی در مورد نقش نتانیاهو، بعنوان شکارچی پرنده صلح جهانی

122 روز از آغاز جنگی خطرناک، پر از کشتار، ویرانی و جنایت که از اسفند 1404 شروع شد، می‌گذرد، جنگی که بنیان ایران و بلکه منطقه و جهان را تکان داد، و ترکش‌های مجروح‌گر آن تمام ملت‌ها در پنج قاره جهان را بی نصیب نگذاشت، و همه آنان را مجبور کرد که از جیب خود، هزینه‌های این جنگِ غیرقانونی و تجاوزکارانه را بپردازند، جنگی که در حمایت از اسراییل، توسط امریکا آغاز شد، و بزرگترین ابر قدرت جهان را در تله وسوسه صهیونیست‌ها انداخت، تا حیثیت امریکا در مقام سردمداری آزادی، دمکراسی و پیشرفت در جهان را لکه‌دار کند، و در کنار راستگرایان جنایت پیشه، زیاده خواه، بیرحم در تل‌آویو، منفور آزادیخواهان و کرامت جویان جهان گردد؛

از این رو، زین پس در پرونده نسبتا پاک امریکایی‌ها (در مقایسه با دیگر زورمندان جهانی) در روابط با ایران و ایرانیان، لکه ننگ یک جنگ تحمیلی نیز تا ابد ماند، و همچون حضور این کشور در پرونده کودتای 28 مرداد، که دمکراسی و مشروطه خواهی ایرانیان را هدف گرفت، اینبار کار را به جایی رسانید که از زبان رئیس جمهور امریکا، بود و باش ایران، بقایای شهرنشینی‌اش نیز تهدید شد و... و لکه‌های ننگی در تهاجمات لفظی و اعمال خشن نظامی ثبت گردید، که رهبری امریکا و اسراییل در حمله به ملت، خاک، منافع و بود و باش ایران مرتکب شدند، و تا ابد امریکا و امریکائیان را شرمنده ایران و ایرانیان ساختند.

83 روز از اعلام آتش بس در چنین جنگی، و 12 روز از امضای تفاهمنامه ایران و امریکا، توسط روسای جمهور دو کشور، برای پیگیری روند صلح می‌گذرد، اما همچنان نبرد در برخی جبهه‌ها از جمله لبنان و آب‌های جنوب ایران، کم و بیش ادامه دارد، و این نشان از زیاده خواهی و فعالیت موثر افراط‌گرایان داخلی و خارجی، و بدخواهانی دارد، که بیشرمانه تمام تلاش خود را معمول می‌دارند تا آتش این جنگ همچنان شعله‌ور بماند، تا بلکه بتوانند کار ایران و امریکا را دوباره به جنگِ فراگیر دیگری کشانده، نان کثیف خود را در خون و ویرانی دیگران قاتق کنند.

آنان که بود و باش‌شان در جنگ و فلاکت ملت‌هاست، که معنی و فلسفه‌ی بود و باش می‌یابد، سخن‌ و منطق‌شان چنان خالی از استواری و پایداری است که در فضای صلح، تیغ گفتمان‌شان حتی ماست را هم نمی‌بُرد، و این تنها در سایه شور و رجز، جنگ، شمشیر، خون، ویرانی، درهم ریختگی و فلاکت جهان و آدمیان است که برش می‌یابد، و ابایی از این ندارند که نیمی از مردم دنیا را هم به کام مرگ و کشتار بفرستند، و میلیاردها انسان را به کشتن دهند، تا به اهداف ناچیز و غیر انسانی خود دست یابند، اینان تمام تلاش خود را کرده و می‌کنند تا بهانه‌های گوناگونی بتراشند و با هو و جنجال، خدعه و تزویر، پشت هم اندازی و... جنگ و شرایط دردناک آنرا هرچه بیشتر تمدید کنند و...، تا خود بمانند و تمدید شوند!

هر پدیده‌ایی خواسته و یا ناخواسته تهدید و فرصت‌هایی در خود دارد، و این جنگ لعنتی و خسارتبار نیز از این قاعده مستثنا نبود، و این فرصت را برای ایران و امریکا فراهم آورد که پس از دهه‌ها نبردِ سرد و گرم، اکنون رو در روی هم نشسته و روند حل مسایل خود را آغاز کنند، و البته در صورت موفقیت، این فرصت و تنفسگاهی برای ملت ایران فراهم خواهد آورد، که از داغی دیوار مس اندود روابط بین ایران و امریکا بکاهد، تا روزنه‌ای باز شود، و ما نیز این فرصت را داشته باشیم که همچون بسیاری از ملت‌های جهان، به پیشرفت‌های فراهم و گردهم آمده در سرزمین فرصت‌های بزرگ! بهره مند شویم،

و امکان تماس با جامعه پیشرو علمی، اقتصادی، سیاست، فن‌آوری، روابط بین الملل و... در امریکا را یافته، خود را از منجلاب عقب ماندگی‌های تاریخی و البته ناشی از ایزوله شدن، تحریم و قهر جهانی رهانیده به قافله جهانی علم، اقتصاد و پیشرفت بپیوندیم، و ظرفیت‌ها و توانایی‌های پرشمار خود را در جهان بروز داده، بود و باش خود را در جهانی که به سرعت به سوی ناکجاآباد در حرکت است، تضمین کرده، و در روند آن تاثیر گذار شده، و سهمی در تعیین سرنوشت خود و دیگران بدست آوریم.

#نه_به_جنگ

#صلح_و_پیشرفت_جهانی

به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
 مصطفی مصطفوی

پست الکترونیکی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

آخرین‌ها از  مصطفی مصطفوی

موارد مرتبط