دوست دارم زنده بمانم و فرصت دیدن بیشتری را بیابم، اما چه کنم که شمشیر بدستی به نام مرگ، دنبالم کرده و در پسم میدود، و به عجله ام می اندازد تا حتی از دیدن و لذت بردن از آنچه در آن غرقم نیز بازم دارد. مرگ اندیشی با ما این چنین کرد، حال آنکه باید لذت زندگی را چشید.
ناقوس دمادم مرگ، ما را دچار ندیدن، و دوری از لذت زندگی می کند
به اشتراک بگذارید
آخرینها از مصطفی مصطفوی
- اندیشورانی که اندیشه آنان در پیچهای تند تاریخ به داد ملتهاشان رسید – ادی شانکارآچاریا
- یادداشتهای پراکندهایی از روزهای سختی که بر ما گذشت، در جنگ 40 روزه
- دیدار پادشاه، و آرزومند پادشاهی، میزبانی ترامپ از چارلز سوم
- نبرد برای بود و باش دمکراسی و آزادی حتی در لنگرگاه آن نیز جاریست
- ایران زمین بازی ایرانیان بوده و خواهد بود، زمین سوخته نباید از خود باقی گذاشت
