شکست بُغضی در گلو، صورت اشک آلود شد

خونِدل شیرازه از هم می‌دَرد، زین دردها

شب چه طولانی‌ست و دریا را نباشد ساحلی،

ساحل از چشمم بیرون شد، دریغ از ساحلی

فلسطینیان این روزها هزینه حماقت و کوته نظری (شاید هم خیانت) طراحان عملیات «توفان الاقصی» [1]، جنایت پیشه‌گی، سفاکی، بیرحمی و... صهیونیسم بین الملل، و پایان انسانیت، اخلاق و...، در جهان آدمیت را می‌پردازند.

از هفت اکتبر 2023 که جنایتِ حمامِ خونِ کشتاری بزرگ از بنی اسراییل، دامنِ بنی اسماعیل را آلود، فرزندان یعقوب بیش از 50 حمامِ خون، چون آن را، در غزه، کرانه باختری رود اردن، لبنان، یمن، سوریه رقم زده و می‌زنند، و کسی را جلودار این سفاکانِ عصرِ بی‌قانونی و بیرحمی مدرن نیست، و هنوز بر این کشتار و ویرانی پایانی دیده نمی‌شود، و به عکس آنان را به آخرین سلاح‌ها تجهیز می‌کنند تا مزد جنایت بگیرند و بر کشتار و جنایت خود، جری‌تر شوند، و هر حرکت پایان بخشی بر این غوغای زورگویانه، توسط امریکا و... وتو می‌شود، تا ثابت کند که مرغ امریکا در این موضوع یک پا بیشتر ندارد.

غرب و شرق بر جنایتِ این جنایت‌پیشگانِ نژادپرست صهیونیست، یکپارچه به نظاره نشسته‌اند، تا آفرینندگانِ هولوکاست غزه، صفحه به صفحه بر تاریخ جنایات ضدبشری، اوراق جدید بیرفزایند، و غرب برای این که موجودیت اسراییل، پایه در تفکر دیرین آنان در ادبیات جنگ‌های صلیبی با مسلمانان و پیش از آن دارد، و سیاستمداران آنان از دوره باستان تا کنون در پی اورشیلمِ از خود دانسته، سرباز صلیبی و نذورات فرستاده‌اند و...، و شرق و روسیه نیز از این جهت که، بسیاری از صهیونیست‌های گردآمده در اسراییلِ کنونی، از اتباع روسیه و کشورهای اقماری او هستند، بر این جنایت مشترکا سکوت کرده و رضایت داده‌اند،

اینجا دنیا، دنیای منافع است، و انسانیت و آدمیت در آن جایی ندارد، و همه، شعارهای انسانی، اخلاقی و قانونی خود را بر زمین نهاده، و نه از حقوق بشر یادشان می‌آید، و نه از آزادی و ارزش‌های انسانی.

در موضوع اسراییل غرب و شرق اینگونه به اشتراک منافع و تفاهم رسیده‌اند، و از این روست که حرکت درخوری برای پایانِ بر این قتلگاهِ انسانیت و روح بشریت از هیچکدام از آنان نمی‌بینیم، البته آش آنقدر شور شده است که گاه از سر شرم، فریادی بر سر جنایتکارترین دولت، و نخست وزیر در تاریخ 75 ساله اسراییل، یعنی نتانیاهو می‌کشند، اما چه سود، همه می‌دانند، این فریادها را گوشی برای شنیدن نه در اسراییل است و نه در امریکا، رسم جنایت پیشه‌گی در این سامان تازه سر از خاکستر دوران بر آورده و میخواهد تاریخ سازی کند.

اما همه‌ی آنان (در اروپا، امریکا، روسیه و چین) انگار خود را بدهکار این جنایت‌پیشه‌گانِ بیرحم و بی‌شفقت و نژادپرست می‌بینند و می‌دانند، و تو گویی همه در این جهانِ جنایت و کشتار، توافق کرده‌اند که بر سر این نازدانه تمدن مسیحیت (غرب و شرق)، نباید فریادی با فرکانس و دسی‌بل بالاتر از حد مجاز کشید،

و این جنایتکار افسارگسیخته، از چنان مصونیتی در جنایت و کشتار در نظام جهانی برخوردار است، که تمام قوانین و نُرم‌های جهانی را می‌تواند به مضحکه و تمسخر گرفته و...، و هرچه ظلمش افزون شود، نه خدایی در آسمان دیده می‌شود که دستی بر آورده، و از آنان که «بر جهانیان فضیلت شان داد»، داد ستاند، و نه انسانی در زمین می‌توان یافت، که دردِ انسانیت و آدمیت داشته، این جنایتکاران را جلودار باشد، و بر کردار خالی از آدمیت و انسانیت آنان پایان بخشد.

چرا که در امریکا «لابی قدرتمند یهود» دمار از روزگار کسانی که صدای‌شان را بر سر این جنایتکاران، از حدی افزون کنند، در خواهد آورد، و خداوند هم که حسابش در چنین جنایات گسترده‌ایی به صورت تاریخی روشن است، و او نیز نشان داده که همیشه به گاه طغیان جنایتکاران، فقط در کمینگاهِ [2] خود به کمین نشسته، انتظار و صبر راهبردی خود را دنبال می‌کند!

و این انسانیت، اخلاق، قانون و... است که در پای این لکه ننگ در تاریخ بشریت، قربانی می‌شود، و به درستی فرموده‌اند که «ز منجنیق فلک سنگ فتنه می‌بارد» و فتنه گری افسار گسیخته، به نام خدای موسی، «عیال الله» را بی حد و اندازه کشتار می‌کند.

 

Click to enlarge image Dar.png

گوسفندانی که به نظاره گیوتین بردن‌ها نشسته اند، خود در صف گیوتین شدن اند

[1] - در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، حماس و چند گروه شبه‌نظامی فلسطینی دیگر، حملات مسلحانه هماهنگ‌شده‌ای را از نوار غزه به غلاف غزه در جنوب اسرائیل آغاز کردند که نخستین تهاجم به خاک اسرائیل از زمان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل بود. حماس و دیگر گروه‌های فلسطینی، این حملات را عملیات طوفان الاقصی (یا سیل الاقصی؛ عربیعملیة طوفان الأقصی) نامیدند، در حالی که در اسرائیل به آن شنبه سیاه (یا کشتار تورات سیمچات) می‌گویند، و در سطح بین‌المللی با عنوان حمله ۷ اکتبر شناخته می‌شود این حملات آغازگر جنگ غزه بود.

[2] - آیه 14 سوره فجر «به درستی که خداوند تو به کمینگاه نشسته است» (إِن‌َّ رَبَّک‌َ لَبِالمِرصادِ‌) کلمه "مرصاد" ‌آن‌ مکانی‌ ‌است‌ ‌که‌ کسی‌ ‌در‌ انتظار چیزی‌ ‌باشد‌. ‌به‌ عبارت‌ دیگر: مرصاد ‌به‌ معنای‌ کمینگاه‌ می‌باشد. و معنی‌ کمینگاه‌ کمال‌ مراقبت‌ و دقت‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌به‌ حساب‌ شخصی‌،‌ یا شی‌ مورد نظر رسیدگی‌ شود. و یک‌ لحظه‌ ‌از‌ ‌آن‌ غفلت‌ نشود.

اکنون بیش از هفت دهه است که صهیونیسم جهانی ظلم خود را برای تصاحب سرزمین های مقدس منطقه فلسطین که برای سه دین عمده جهانی و توحیدی (اسلام، مسیحیت و یهود) مرکزیت و حساسیت دارد، را آغاز کرده اند. آنان که از همان آغاز مورد حمایت سرمایه داری جهانی، ابتدا از ناحیه بریتانیا و اکنون اروپا و امریکا بوده و می باشند کار حمایت تمام قد غرب از آنان به جایی رسیده که حتی رییس جمهور سیاهپوست امریکا که خود نیز از قشر ظلم کشیده از ناحیه سرمایه داری است و بازمانده نظام برده داری آن دوره است، در اوج وحشی گری های نتانیاهو از "حق دفاع" صهیونیست ها سخن می گوید، انگار هیچ کس دیگری در این جنگ حق دفاع در مقابل وحشی های مدرن قرن بیست و یکمی صهیونیست ها را ندارد.

انگار جامعه ی جهانی برای مردم فلسطین که در حال نابودیند هیچ گاه حق دفاع و سرزمینی قایل نیستند. این ظلم اشکار که صهیونیسم جهانی در لباس مظلوم، ظالمانه ترین حملات را در حق مظلوم ترین ملت جهان به انجام می رساند و نه سازمان مللی هست، نه سازمان کنفرانس اسلامی، نه اتحادیه عرب و... و همه چشم ها به نظاره ظلمی نشسته اند که به ریشه کنی یک ملت تاریخی ختم خواهد شد تا کشور فلسطین تبدیل به اسراییل گردد.
این قوم که معمای تاریخ آفرینش و ارسال انبیا (ع) هستند، انگار چون نقطه چرکینی در تاریخ بشر مانده اند تا هم خدا و خلق خدا را همچنان آزار دهند. تعدد انبیای (ع) بنی اسراییل نشان می دهد که با همه ارسال این همه رسولان (ع) برای رهایی و یا هدایت آنان، آخر هم موثر نیفتاده و همچنان فرزندان حضرت یعقوب (ع) یا همان قوم بنی اسراییل به سلسله ی ظلمی که با سر به نیست کردن برادرشان حضرت یوسف (ع) آغاز کرده اند، ادامه می دهند و قصد پایانی بر آن هم ندارند و این سلسله ی ظلم همچنان ادامه دارد و در هر دوره از گوشه یی این دمل چرکین باز می شود و به لجن زار کردن اطرافش مشغول است.
امروز نواده های حضرت یعقوب (ع) بی رحمانه به جان صاحب خانه های خود در فلسطین افتاده و از آنان کشتار می کنند و به لذت این ظلم مشغولند. آنان انگار از تعالیم آن همه انبیا (ع) که در هر گوشه و کنار خاور میانه و از جمله در ایران خود ما در خاک خفته اند و نشان از سعی خداوند برای هدایت آنان دارد، هیچ بویی نبرده و حتی انسانیت خود را هم فراموش کرده اند به طوری که امروز مردم غزه را در محاصره کامل قرار داده و طی تنها دو هفته نزدیک به پنج هزار نفر از آنان را با بمب های جور واجور سلاخی کرده و می کنند. این همه ظلم انگار در ژن این قوم جای گرفته که این همه ظالمند و بر ظلم اصرار دارند.
البته
 انتظار ترحم به دیگران از قومی که به برادر خود یوسف (ع) که مقرب پدرشان بود هم رحم نکردند، انتظاری زیادی است و نباید انتظار داشت که آنان به اعراب رحم کنند که نه از نژاد آنانند و نه از خون یهود؟!! فرعون و یا بخت النصر (حاکم بابل) این قوم را تحت بردگی کنترل کردند و هرگاه از بردگی و بندگی دیگران نجات یافتند به ظلمی جدید به دیگران مشغول شدند. آن همه پیامبری (ع) که برای هدایت این قوم فرستاده شدند و از جمله موسی (ع) و نهضت آزادی بخش او برای این قوم، هیچ کدام اثر بخش نبوده و از این دمل چرکین همچنان چرک و نفرت می تراود.

 

+   نوشته شده توسط سید مصطفی مصطفوی در 10:13 PM | سه شنبه سی و یکم تیر 1393    

دیدگاه

چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.

نظرات کاربران

یرواند آبراهامیان تاریخ نگار ارمنی و پژوهشگر تاریخ معاصر ایران: "درخواست بعضی معترضان برای کمک خارج...
- یک نظر اضافه کرد در بارَکْنا حَوْلَهُ؟! خدایا! از ...
خبرگزاری دانشجو: نتانیاهو: چشم اندازی در نظر داریم به عنوان یک سامانه کامل، در واقع یک شش ضلعی از ائ...