خدایا در ما جوهره ایی قرار دادی که رنگ و بوی تو دارد،

این جوهره را بر پایه و در ظرفی از مادیت و حیوانیت قرار دادی؛

اما این دو جنبه وجود ما هزار هزار نیاز دارند تا خود را به اوج برسانند،

نیازهایی که انسان های پاک تو را گاه به ناپاکی می کشاند و نیازهایی که آنان را به اوج می برد.

 نیازهایی که همچون کهربایی یکی شان ما را به سوی زمین می کشد و هبوط مان می دهد و دیگری راه آسمان را برای رفع، معرفی می نماید

و در کشاکش بین این دو است که درجات حیوانی و یا انسانی هر فرد شکل می گیرد.

خدایا کاش خودت کار ما را ساده تر می کردی و کمتر نیازمندمان می آفریدی، تا چنین در کشاکش بین این دو قطب متضاد نمی ماندیم و به هر سو کشیده نمی شدیم.

کاش راه ساده تری بود که به این همه بکش بکش مبتلایمان نمی کردی.

اما خدایا این ها تنها درخواست هایی است که از سر تن آسایی می کنم و تو حتما مقتضای کار ما را بهتر می دانی که چنین مان قرار دادی. 

 + نوشته شده در یکشنبه دوم اسفند ۱۳۹۴ ساعت 14:51 شماره پست: 893