گاهی پدیده ای بر اساس دورغی شکل می گیرد و شکل دهندگان آن فکر می کنند که تمام شد٫ ولی تمام شدنی در کار نیست و آنها باید هزاران دروغ دیگر نیز بگویند تا به توجیه و تبیین عمل خود بپردارند و نهایتا این قانون خداوندی است که موفق نشوند. تازه هم اگر در کوتاه مدت موفق شوند بالاخره این  دست قهار خداوندی است که گنهکاران رسوا خواهد کرد و اگر تازه در این دنیا هم با کمک شیطان به جنایت خود لفافه ای از راستی بپوشانند در موقعیت مرصاد خداوندی چه خواهند گرد. گناه دامن انسان را رها نخواهد کرد تا یا در این دنیا نتیجه آن را ببیند و یا بدتر از آن٫ در لحظه حساس حساب خداوندی. پس بهتر است انسان همیشه از در راستی بر آید تا برای دروغ خود مجبور به انجام گناهان مکرر نشود و از سوی دیگر مگر این دنیا چه قدر ارزش دارد که انسان این چنین حریصانه برای دنیای دیگران آخرت خود را بر باد دهد.

+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 14:11 شماره پست: 276