شب های قدر هم یکی پس از دیگری آمدند و رفتند و خواهند رفت
همچنان که این ماه رمضان هم آمد،
لاجرم رفتنی است و تقدیری جز رفتن ندارد
اما!
تکرار آمدن و رفتن ها؟!!
مجالس همان مجالس
سخنان همان تکرار هر ساله
داستان همان داستان
آنچه گفته می شد، باز هم گفته شد
نمی دانم تا به کی به تکرار خواهیم نشست
واگو کردن داستان تاریخ را
آیا تغییری در پی اش داریم؟!!
یا نه باید نشست تا رمضانی دیگر و باز تکرار همان که بود
چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.
